ગુલાબભાઇ

ગુલાબભાઇ મારી સામેના જ મકાન માં રહેતા હતા.
તેમની સાથે વર્ષો પહેલા દોઢેક વર્ષ માટે સાયનામાઇડમાં સાથે કામ કરવાનું થયું હતુ.
સ્વભાવે મીતભાષી .. હસમુખા અને કોઇની સાથે કોઇ જાતની ખટખટ કે ખટપટ નહિ.
એમના પરિવાર સાથે સાધારણ ખપ કરતાંય ઓછો પરિચય.

આજે સવારે ટૂંકી માંદગી બાદ ગુલાબભાઇનું અવસાન થયું.

એમની અંતિમયાત્રા બપોરે શબવાહિની દ્વારા કૈલાસ રોડ પર આવેલ વલસાડના એક માત્ર સ્મશાનગૃહે જવા નીકળે તે પહેલા …

મહિલાવર્ગ કલ્પાંત કરી રહ્યો હતો. એમને માટે સ્વજન ગુમાવ્યાનું દુઃખ હતું.

એમના મકાનના આંગણામાં સૌ સ્નેહીજન, સગાં–સબંધી, અડોશ પડોશ, સહકર્મી વીગેરે અંતિમ વિદાય આપવા ભેગા થયાં હતા. સૌના હાથમાં પોલિથીન ઝભલામાં ફૂલહાર અને ગુલાબના ફૂલ હતાં.

ગુલાબભાઇના પાર્થિવદેહ પર પુષ્પચાદર, હારતોરા અને ગુલાબના ફૂલ તેમજ પાંખડીઓના શ્રધ્ધા સુમન અર્પિત થઇ રહ્યા હતા ત્યારે ….. થયું … કે, જનાર ગુલાબ(ભાઇ)ને કદાચ આખી જીન્દગીમાં જીવતે જીવ આટલા ગુલાબ અપાયા હોત તો ? …..[મન ચકરાવે ચડયું]

અંતિમયાત્રા સ્મશાનગૃહે પહોંચી ત્યારે ….

ત્રણ ચિતા સળગી રહી હતી. ચોથી ચિતા ગુલાબભાઇ માટે તૈયાર થાય તેટલી વારમાં પાંચમી અંતિમ યાત્રા આવી. …. એમના માટે પ્રતિક્ષા કરવા સીવાય કોઇ વિકલ્પ ન હતો. … [મન ચકરાવે ચડયું]

વલસાડના સ્મશાનગૃહને ઇલેક્ટ્રીસીટી કે નેચરલ ગેસ સંચાલિત વ્યવસ્થાની જરૂર છે.

ડાઘુઓ માટે આ સોશીયલાઇઝ થવાનો પ્રસંગ બની રહ્યો … કેટલાકોએ મોબાઇલ ફોન્સને સાયલન્ટ પર મૂકીને રણકતા અટકાવ્યા પણ કામધંધેથી ખરાબ ના લાગે માટે ‘આવવું’ પડયું ને કારણે કામધધા અટકવા તો ના જોઇએને ?? ધીમા.. દબાયેલા ..મોં આડે હાથ રાખીને વાત કરી લેતા ડાઘુંઓ દાહ દેવાયની પ્રતિક્ષા કરી રહ્યા …

અને હું …..[ સાક્ષીભાવે જોતો રહ્યો .. મનને ચકરાવા દીધું. ]

ઘેર પાછા આવીને ‘નહાવું’ તો પડે જ. અને બાલ્કનીમાં ચા પીવા બેઠો ત્યારે …

તૃપ્તિએ મને કહ્યું .. આપણી પર આટલા ફૂલ કોઇ ન ચડાવે એ જોવાનું.

મેં કહ્યું … તારા વીલમાં એની નોંધ કરી દે.