સાદગી

૨૦૦૦ ચોરસ ફૂટના ઘરમાં રહેવું …
૧૦૦૦ ચોરસ ફૂટની ઘરવખરી વચ્ચે રહેવું ..
૫૦૦ થી ય વધારે ચીજ વસ્તુઓના માલિક હોવું ..
૫૦ પહોંચમાં અને બાકીની માળીયામાં ..
૫ હાથવગી વપરાશમાં ..

વિચાર કરતો થઇ ગયો ..
મારી જરૂરીયાત કેટલી ?

કેટલા ડીનર સેટ વસાવ્યા અને કેટલા ક્યારે કેટલી વખત વાપર્યા ?
કેટલા ગાદલા, તકિયા, ગોદડાં વસાવ્યા અને કેટલા ક્યારે કેટલી વખત વાપર્યા ?
કેટલા પુસ્તકો વસાવ્યા અને કેટલા ક્યારે કેટલી વખત વાંચ્યા ?
કેટલી પેન, બોલપેન, પેન્સિલ વસાવી અને કેટલા ક્યારે કેટલી વખત કેવી રીતે વાપર્યા ?
કીચેઈન .. કાંસકા .. તાળા-ચાવી.. બેગ .. થેલા .. પર્સ … ચાદર, ટુવાલ , બ્રશ, અને ….
વિચાર વમળમાં તણાતો જાઉં છું …

૨૦ લાખના ઘરમાં મારી વસ્તુઓં કેટલી જગ્યા રોકે છે ?

અને
મને મળતી જગ્યા કેટલી ?
મને મળતી મોકળાશ કેટલી ?

મોટા ઘરની વિશાળતામાં ખરેખર કોણ રહે છે ?

ગાંધીજીની સાદગી હવે સ્પષ્ટ રીતે સમજવા લાગી છે.

Advertisements

About અખિલ સુતરીઆ

મારા વિશે મારે કંઇક કહેવાનું હોય તો, .... થોડુ વિચારવું પડે. મને મારી ઓળખ કરાવે .... એવા એક જ્ણની તલાશમાં છું.
This entry was posted in રોજનીશી ૨૦૦૯. Bookmark the permalink.

One Response to સાદગી

  1. જમીનના ભાવ વધે છે …
    કારણકે જમીન વધવાની નથી ..
    પણ જમીન લેનારા વધે છે ..
    કારણકે એમને વાપરવા મળતી જમીન ખૂટે છે ..
    કારણકે …
    કદાચ ..
    તેઓ પણ ૨૦૦૦ ચોરસ ફૂટના ઘરમાં રહે છે ..

ટિપ્પણીઓ બંધ છે.